Коррупция кўпинча катта жиноят сифатида эмас, балки “кичик ёрдам”, “чой пули”, “раҳмат”, “ишни тезлаштириш” каби оддий кўринишларда бошланади. Аммо жамият учун зарарли бўлган ҳар қандай ноқонуний тўлов — миқдоридан қатъи назар — адолатга, қонун устуворлигига ва инсонлар ишончига берилган зарбадир.

Баъзан одамлар: “Бу жуда кичик нарса”, “Ҳамма шундай қилади”, “Ишим тезроқ битсин деб бердим”, деб ўзларини оқлашга уринади. Лекин коррупция ҳеч қачон кичиклигича қолмайди. Бугун навбатни четлаб ўтиш учун берилган пора эртага бошқа бир инсоннинг ҳаққи поймол бўлишига сабаб бўлади. Бугун “ёрдам” сифатида қабул қилинган пул эртага сифатсиз хизмат, адолатсиз қарор, ишончсиз тизим ва суст тараққиётга олиб келиши мумкин.

Коррупция жамиятда тенглик тамойилини бузади. Ҳалол меҳнат қилаётган, қонуний тартибда навбат кутаётган, ўз билим ва салоҳиятига таянаётган инсонлар ноҳақликка дуч келади. Натижада одамлар қонунга эмас, танишга; меҳнатга эмас, пулга; адолатга эмас, “йўлини қилиш”га ишонишни бошлайди.

Энг хавфлиси шундаки, коррупция фақат пулни эмас, ишончни ҳам йўқотади. Фуқароларнинг давлат идоралари, таълим, тиббиёт, қурилиш, хизмат кўрсатиш ва бошқа соҳаларга бўлган ишончи пасаяди. Ишонч йўқолган жойда эса тараққиёт секинлашади, ташаббус камаяди, жамият ичидан заифлашади.

Шунинг учун пора — шунчаки пул эмас. У кимнингдир ҳаққи, кимнингдир имконияти, кимнингдир келажаги ҳисобига қилинган нотўғри танловдир.

Коррупцияга қарши кураш фақат давлат органлари ёки масъул ташкилотларнинг вазифаси эмас. Бу ҳар бир фуқаронинг виждоний масъулиятидир. Ҳар бир инсон пора бермаслик, пора олмаслик, ноҳақликка бефарқ бўлмаслик орқали ҳалол ва адолатли жамият қурилишига ҳисса қўшади.

Ҳалолликни танланг

Ҳалоллик — ишончли келажак пойдевори.
Адолат — кучли жамият асоси.
Қонун устуворлиги — тараққиёт кафолати.

“Майда пора” деган нарса йўқ. Ҳар бир пора — адолатга зарба. Келинг, коррупцияга бефарқ бўлмайлик. Ўзгаришни ўзимиздан бошлайлик.

Пора берманг. Пора олманг. Ҳалолликни танланг.

Самдавактив матбуот хизмати